Omnibusy zasilane prądem elektryczną zdobywają aprobatę w wielu miastach, gdzie władze dążą do ulepszenia standardu atmosfery. Pojazdy te nie emitują spalin w lokalizacji użytkowania, dzięki czemu arterie stają się mniej hałaśliwe, a piesi doznają zredukowany niedogodność związany z wrzawą motorów dieslowskich. Szoferzy chwalą płynność prowadzenia i nieobecność wibracji, które współistnieją tradycyjnym napędom.
Zasilanie akumulatorów odbywa się najczęściej nocą, gdy zapotrzebowanie na moc w sieci zasilającym jest mniejsze. Niektóre bazy zaopatrzone są w ogniwa fotowoltaiczne, które wspomagają proces napełniania zapasu prądu. Pozostałe rozwiązania przewidują zasilanie błyskawiczne na przystankach końcowych, gdzie pojazd dobiera energię w czasie niewielkiego postoju między kursami.
Cena użytkowania elektrycznego omnibusu bywa mniejszy niż dieslowskiego odpowiednika, ponieważ motor elektryczny ma mniej części mobilnych, które ulegają zużyciu. Serwisowanie takiego pojazdu sprowadza się często do przeglądu układu hamulcowego, resorowania oraz właściwego napędu. Kierowcy przechodzą kursy z dziedziny oszczędnej techniki prowadzenia, aby maksymalnie spożytkować dystans akumulatorów.
Mimo korzyści, implementacja taboru elektrycznej wymaga nakładów w infrastrukturę zasilania oraz unowocześnienie baz. Aglomeracje stopniowo zastępują przestarzałe bryki na świeższe wersje, sprawdzając rozmaite technologie magazynowania energii. Elektryfikacja transportu publicznej wpisuje się w szerszą koncepcję harmonijnego rozwoju obszaru aglomeracyjnej, w której cisza, niezanieczyszczone powietrze i wygoda podróżnych idą w duecie.